ဒီေန့ စေနေန႔၊ ခင္ေမာင္ဝင္း ေရႊတိဂုံဘုရားက ျပန္လာတယ္။
ဘုရားမွာ စံနက္ေက်ာ္နဲ႔ ေတြ႔ခဲ့တယ္ ေျပာတယ္။
ေတာင္ဖက္မုဒ္ ေဇာင္းတန္းေလွကားမွာ ထိုင္ေနတာ။
ဘာထိုင္လုပ္ေနလဲေမးေတာ့၊ ဒီလိုပဲ ဘာဝနာပြားေနရတာလို႔ ေျဖတယ္။
ခဏေန ေအာက္ဆင္းသြားတယ္၊ ရဲေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ ထြက္ေျပးသြားတယ္တဲ့။
ေမာင္တိုးက ဝင္ေျပာတယ္၊ သူက ရဲ အရမ္းေၾကာက္တယ္။
သူစိတ္ေဖာက္ရင္ ရဲနဲ႔ ဖမ္းၿပီး တံတားေလး စိတ္ေရာဂါကုေဆး႐ုံ ပို႔ရတယ္။
ဟိုမွာ စိတ္အရမ္းေဖာက္ရင္ လ်ွပ္စစ္နဲ႔ ေလ်ာ့႐ိုက္တာကို ေၾကာက္တာ။
မေန႔က သူ႔အေဖနဲ႔ က်ေနာ္ လၻက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ေနေတာ့ သူဝင္ထိုင္တယ္။
သူ႔အေဖ ႐ုံးျပန္သြားေတာ့ သူနဲ႔ က်ေနာ္ က်န္ခဲ့တယ္။
ကုန္သည္လမ္းအတိုင္း ကားေတြသြားေနတာ သူၾကည့္ေနတယ္။
၃၈ ဘတ္စကား တြယ္စီးလာသူေတြကို လက္ညႇိဳးထိုးျပၿပီး၊ အဲဒီထဲမွာ ဖုတ္ေတြ ပါတယ္ ေျပာတယ္။
ဖုတ္ေတြကို ေတြ႔ရင္ သူက အုတ္ခဲနဲ႔ ေပါက္တယ္ ေျပာတယ္။
ေအာင္သိန္းက ဝင္ေျပာတယ္၊ ဒါဆို သူ ႀကိဳ႕ကုန္းမွာ ေက်ာက္ခဲနဲ႔ ေပါက္ခဲ့တာ ဖုတ္ထင္လို႔ျဖစ္မယ္။
ေနာက္ စံနက္ေက်ာ္က ထပ္ေျပာတယ္၊ အကို ဘာမွမပူနဲ႔ေတာ့။
ဘာလို႔လဲ ေမးေတာ့၊ က်ေနာ္ အဂၤါၿဂိဳလ္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ရေနၿပီ ေျပာတယ္။
အားလံုး ဝိုင္းရီၾကတယ္။
ေန႔ေျပာ ေနာက္ၾကည့္ ညေျပာ ေအာက္ၾကည့္ ဆိုတာ အမွန္ပဲ၊ စံနက္ေက်ာ္ လာေနတယ္။
ခင္ေမာင္ဝင္းက ေျပာတယ္၊ အသက္႐ွည္ဦးမွာတဲ့။
က်ေနာ္က ခင္ေမာင္ဝင္းကို ေျပာလိုက္တယ္၊ မင္းလဲ အဆက္အသြယ္ရရင္ ငါ့ကို အသိေပးဦး လို႔။
အားလုံး ရီၾကျပန္တယ္၊ စံနက္ေက်ာ္လဲ အားရပါးရ ဝင္ရီၿပီး ႐ုံးထဲ ဝင္သြားတယ္။
This content got low rating by people.