<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0"><channel><title><![CDATA[RSS Feed]]></title><description><![CDATA[RSS Feed]]></description><link>https://ecency.com</link><image><url>https://ecency.com/logo512.png</url><title>RSS Feed</title><link>https://ecency.com</link></image><generator>RSS for Node</generator><lastBuildDate>Thu, 27 Aug 2026 01:30:54 GMT</lastBuildDate><atom:link href="https://ecency.com/@saltmelonseed/rss" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title><![CDATA[唐诗三百首学习笔记(3)《下终南山过斛斯山人宿置酒》]]></title><description><![CDATA[《下终南山过斛斯山人宿置酒》 李白 暮从碧山下，山月随人归。 却顾所来径，苍苍横翠微。 相携至田家，童稚开荆菲。 绿竹入幽径，青萝拂行衣。 欢言得所憩，美酒聊共挥。 长歌吟松风，曲尽河星稀。 我醉君复乐，陶然共忘机。 （人肉敲字，如果发现敲错了 可以提醒我改过哈 感谢！） 唐诗三百首第一位作者是张九龄，因为他是大唐贤相。第二位当然是李白，这位中华大地无人不知的诗仙。 这首诗写于李白42岁时，第二次奉诏入长安时。]]></description><link>https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-3</link><guid isPermaLink="true">https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-3</guid><category><![CDATA[hive-105017]]></category><dc:creator><![CDATA[saltmelonseed]]></dc:creator><pubDate>Thu, 07 Dec 2023 12:00:33 GMT</pubDate><enclosure url="https://i.ecency.com/p/4PYjjVwJ1UdtKm1ixfRE6SfgaSiANQC1qU1d2n4DJXmyPUc7jkyUTrow9NiazSQvfRiQKT8bewk3MxVE7Cw42WsPWGe3QYwLDQz8h9bczwG?format=match&amp;mode=fit" length="0" type="false"/></item><item><title><![CDATA[唐诗三百首学习笔记(2)《感遇 其七》]]></title><description><![CDATA[感遇 其七 张九龄 江南有丹橘，经冬犹绿林。 岂伊地气暖，自有岁寒心。 可以荐佳客，奈何阻重深。 命运唯所遇，循环不可寻。 徒言树桃李，此木岂无阴？ 伊：语助词，用于加语气或感情色彩。 岁寒心：耐寒的特征。 徒：只，仅仅。 树：动词，种植。 我自己理解的白话译文： 江南地带有一种植物——丹橘，即使到了冬天仍然保持绿色。 难就是因为江南地带温暖吗？！丹橘这种植物本身就具有耐寒的特征。]]></description><link>https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-2</link><guid isPermaLink="true">https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-2</guid><category><![CDATA[hive-105017]]></category><dc:creator><![CDATA[saltmelonseed]]></dc:creator><pubDate>Mon, 04 Dec 2023 11:00:36 GMT</pubDate><enclosure url="https://i.ecency.com/p/6VvuHGsoU2QCK6yq1XKF2z9F8sayRpwConx4qLBVchxdsR8sZ8kejfsZTCzv2x9uBJJVPSKkLAThDa147fQokSmsef6A6YdmVNtJ9GjToNW4NCaAWb5XvxVvHeChGS?format=match&amp;mode=fit" length="0" type="false"/></item><item><title><![CDATA[唐诗三百首学习笔记(一)《感遇 其一》]]></title><description><![CDATA[《感遇 其一》 张九龄 兰叶春葳蕤，桂华秋皎洁。 欣欣此生意，自尔为佳节。 谁知林栖者，闻风坐相悦。 草木有本心，何求美人折。 这是一首借景借物抒怀的诗，表达了作者被贬谪时的淡泊情怀。 葳蕤(wēi ruí)：weirui枝叶茂盛的样子。 桂华：桂花 欣欣：形容茂盛的样子 生意：生机勃勃的样子 林栖者：在林中生活的人，隐士 坐：因而，“停车坐爱枫林晚”也是这个用法 本心：本性、天性]]></description><link>https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-1</link><guid isPermaLink="true">https://ecency.com/@saltmelonseed/tangpoetry300-1</guid><category><![CDATA[hive-105017]]></category><dc:creator><![CDATA[saltmelonseed]]></dc:creator><pubDate>Sun, 03 Dec 2023 14:02:18 GMT</pubDate><enclosure url="https://i.ecency.com/p/2923mN3pnd7PiNwC4SZeLS8gsPqbAhHKzXBuEw8j5iDN77ELwBbu2oVEahzRarq6xPJdXofMXfw79ZURr8kNJrZChHg8nnyqpZGK8JpAN7H97k?format=match&amp;mode=fit" length="0" type="false"/></item></channel></rss>