Yalnız yaşamayı da bilmeliyiz.
Yine de öyle bir an gelir ki
sığamaz olursun kalıbına;
işte o zaman
tek yürek olabileceğin bir dost ararsın.
Yorgunsan hele;
sığınabileceğin mavi bir koya demir
atmak istersin.
Yelkenlerimi indirdim şimdi,
ıssızlığına aksimi düşürdüm.
Kendimi gördüm engin sularında...
Dostluğun güneş olup
kuşattı beni çok uzaklardan...
Gün batımlarından sonra
güvertemdeki ışıklarımla
yakamoz olup ışıldadım.
Hafif bir meltem çıktı sonra,
dans ettik gecenin sessizliğinde...
Yıldızlar düşsün üzerine
ama sen beni sar,
yüreğinin derinliklerinden gelen
o sıcak sevginle...
Bir damla sevgiymişim en başından beri,
fark etmek uzun zaman aldı.
