Hello to all of you, this was actually a post I planned for 1 month ago because it has been over 1 month since I came to my family. If it wasn't for this earthquake, you probably would have read this already. Anyway, I don't like and don't want to get into this topic. What I want to talk about today is the dark side of traveling.

I live in Adana and the shortest way to get to my family is 340 kilometers. So if I had my own car this trip would or should take 3 or 4 hours. But it doesn't work like that. "How bad can it be?" I can hear you say. In order to reach my village on the same day, I have to catch a minibus from the district to the village at 3 p.m. In order to catch it, I have to catch a car from another district (Mut) to my district at 10.30 p.m. In order to catch the car going there, I have to take the car leaving the bus station in Adana at 6 p.m. Since there is no bus at that time, I have to take a taxi. Things are getting so complicated. It is also very expensive.

After doing all this, it takes me until 5 pm to get home. So it takes me more than 12 hours to complete a journey that would normally take 3-4 hours. This really annoys me haha. If there was only one bus it would probably be cheaper but I have to do taxi, bus, bus and minibus. Luckily my dad drives the minibus so I don't pay haha.

I should also say that you should pay attention to the season change on the way. Adana is usually one of the few hottest cities in Turkey. Karaman is a cold city. So while I walk around in shorts and tshirt in Adana, when I return to my village, I feel cold if I don't wear a jacket.

Oh of course I have to mention this too. I can't sleep because I set off in the middle of the night or I might not catch the bus. I leave at night without sleeping and I usually can't sleep on the way because the roads are terrible, which affects my mood badly for a few days. I am also a person who cannot eat on the road. Because what I eat can make me nauseous, which makes my journey a nightmare. After 12 hours of starvation I can eat haha.

One of the worst parts of the bus journey has always been the babies. Those babies crying in the middle of the night when everyone is sleeping. And the little kids who are a little bit older than them running around in the bus. I know they are also trying to pass the time, but they make our journey poisonous. One of them falls down and starts crying and doesn't stop the whole way. I would be very happy if instead they discover how to do something from where they are sitting.

Throughout the post I have added the photos I took on the road, I hope you like them. What were the biggest problems you had on your travels? We can chat about it in the comments and laugh together. Don't forget to share. Have a great day and take care!

TR

Hepinize merhaba, bu aslında 1 ay öncesi için planladığım bir yazıydı çünkü ailemin yanına geleli 1 ayı geçti. Bu deprem olmasaydı muhtemelen bunu çoktan okumuş olacaktınız. Her neyse, bu konuya girmeyi sevmiyorum ve istemiyorum. Bugün bahsetmek istediğim şey seyahat etmenin karanlık tarafı.

Ben Adana'da yaşıyorum ve ailemin yanına gitmek için almam gereken yol en kısa şekilde 340 kilometre. Yani eğer kendi arabam olsaydı bu yolculuk 3 ya da 4 saat sürecekti ya da sürmeliydi. Ama böyle olmuyor. "Ne kadar kötü olabilir ki?" dediğinizi duyar gibiyim. Köyüme aynı gün ulaşabilmek için akşam 3'te ilçeden köye giden minibüslere yetişmek zorundayım. Buna yetişmek için de 10.30'ta başka bir ilçeden (Mut) benim ilçeme giden arabaya yetişmek zorundayım. Buraya giden arabaya yetişmek için de Adana'daki otogardan 6'da kalkan arabaya binmem gerekiyor. O saatlerde otobüs olmayacağı için taksiye binmem gerekiyor. İşler o kadar karmaşıklaşıyor ki. Ayrıca çok da masraflı oluyor.

Bunların hepsini gerçekleştirdikten sonra eve varmam akşam 5'i buluyor. Yani normalde 3-4 saat sürecek bir yolculuğu tamamlamam 12 saatten daha uzun sürüyor. Bu gerçekten canımı sıkıyor haha. Tek bir otobüs olsaydı muhtemelen daha ucuz olurdu ama taksi, otobüs, otobüs ve minibüs yapmam gerekiyor. Neyse ki minibüsü babam kullanıyor bu yüzden para vermiyorum haha.

Yolda mevsim değişikliğine dikkat etmeniz gerektiğini de söylemeliyim. Adana genelde Türkiye'nin en sıcak birkaç şehrinden biri oluyor. Karaman ise soğuk bir şehir. Yani Adana'da şort ve tshirtle dolaşırken köyüme döndüğümde ceket giymesem üşüyorum.

Oh tabi ki şundan da bahsetmem gerekiyor. Gecenin köründe yola çıktığım için uyuyamıyorum yoksa otobüse yetişemeyebilirim. Gece uyumadan yola çıkıyorum ve genelde yollar berbat olduğu için yolda da uyuyamıyorum. Bu da birkaç gün boyunca ruh halimi kötü etkiliyor. Ayrıca ben yolda yemek yiyemeyen bir insanım. Çünkü yediğim şeyler midemi bulandırabiliyor bu da yolculuğumu kabusa çevirir. 12 saatlik bir açlıktan sonra yemek yiyebiliyorum haha.

Otobüs yolculuğunun en kötü taraflarından biri de bebekler olmuştur. Gecenin köründe herkes uyurken ağlayan o bebekler. Ve onların biraz daha büyümüş halleri olan küçük çocuklar otobüsün içinde koşturuyorlar. Biliyorum onlar da zaman geçirmeye çalışıyor ama bizim yolculuğumuzu zehir ediyorlar. Biri düşüyor ve ağlamaya başlıyor ve yol boyunca susmuyor. Bunun yerine oturdukları yerden bir şey yapmayı keşfetseler çok mutlu olacağım.

Post boyunca yolda çektiğim fotoğrafları ekledim. Umarım beğenirsiniz. Sizin yolculuklarda yaşadığınız en büyük problemler neydi? Yorumlarda bunun üzerine sohbet edebiliriz ve birlikte gülebiliriz. Paylaşmayı unutmayın. Harika bir gün geçirin ve kendinize iyi bakın!